Heermoes bestrijden

heermoes bestrijdenHeermoes is een overblijvend onkruid die voornamelijk voorkomt in gematigde of koude gebieden op vochtige en verdichte plaatsen. Het is ook bekend onder de namen paardenstaart, roobol, unjer, akkerpaardenstaart of kattenstaart. Het is een vaste plant met een maximale hoogte van 40 centimeter. Het blad van de heermoes bestaat uit groene stengels. Heermoes bestrijden is een lastig klusje; de plant bestond al in de tijd van de dinosaurus en zal op sterk vervuilde terreinen als laatste verdwijnen of als eerste plant weer gaan groeien.


Heermoes als onkruid

Door heermoes zal er in zijn groeiplaats weinig ruimte zijn voor andere planten. Voor sommige planten is heermoes giftig en grassen zullen in de omgeving niet ontkiemen. De plant is giftig voor paarden. Ondergronds kan de plant een lengte bereiken van 1,5 meter. Verspreiding vind ondergronds plaats door het losraken van wortelstokken en kleine knollen of door aangroei van sporen. Er zijn situaties bekend waar per m2 wel 300 tot 1000 kleine knollen aanwezig zijn. De wortelstokken vertakken zich horizontaal en slaan tijdens het groeien een eigen voedingsvoorraad op. Raken ze door bijvoorbeeld schoffelen of ploegen beschadigd dan zullen de kleine stukjes wortel opnieuw gaan uitlopen.

Heermoes verdelgen

Door de krachtige groei van heermoes is de plant lastig te bestrijden. Door de diepe wortelgroei is het bijna niet mogelijk om de plant handmatig of mechanisch te verwijderen. Daarnaast is de heermoes resistent tegen veel chemicaliƫn. De plant bevat veel waterafstotende esters, alkanen, alcohol en ketonen waardoor in wateroplosbare herbiciden niet goed worden opgenomen. Deze eigenschappen maken heermoes tot een hardnekkig onkruid.


Heermoes bestrijden met herbiciden

Uit testen blijkt dat het synthetische herbicide MCPA de beste werking heeft om heermoes te bestrijden. Een dubbele behandeling met de dosering 1 liter per hectare, met een tussenpozen van 2 maanden, geeft een bestrijding van 99%. Drie behandelingen met 0,25 liter per hectare geeft een vermindering van 84%. Het bovengrondse deel is nog niet dood, maar de aanwas van nieuw heermoes blijkt te stoppen. MCPA is een toegestaan middel voor de bestrijding van heermoes van diverse gewassen zoals granen, vlas, aardappelen, graszaad, gladiolen, asperges, weiland, tijdelijk onbeteeld land en akkerranden. MCPA kan het beste worden gebruikt in de maanden juni en juli, als de plant zo weinig mogelijke voedingsstoffen heeft opgebouwd.

Het middel Starane geeft na twee behandelingen een bestrijding van 90% waarbij er wel hergroei optreed. Het bekende en algemeen verkrijgbare Roundup heeft nauwelijks resultaat en is niet bruikbaar om de heermoes effectief te bestrijden.

Alternatieve bestrijdingsmethoden

Vanuit de literatuur zijn er alternatieve bestrijdingsmethoden bekend. Heermoes kan niet goed tegen een dichte schaduw waardoor een dikke beplanting de groei kan afremmen. Door de grond af te dekken met compost of zwart landbouwplastic zal de groei stoppen. Het is een langdurig proces omdat na twee tot drie jaar de wortelstokken verdwenen zijn uit de eerste 60 centimeter aarde.


Heermoes heeft de voorkeur voor voedingsarme, vochtige zure grond. Door het toepassen van drainage, in combinatie bemesting en extra landbouwkalk, is de plant te verzwakken en onder controle te houden. Regelmatig maaien geeft een afremmende werking. Een bruikbare bestrijdingswijze die wel regelmatig moet worden herhaald, is het besproeien van de plant met 20% azijnzuur tijdens een zonnige dag zonder regen.

Is heermoes aanwezig in een aangrenzende tuin of perceel dan is het raadzaam om preventieve maatregelen te nemen om te voorkomen dat de plant de eigen grond zal bereiken met alle gevolgen van dien. Breng hiervoor verticaal een strook anti-worteldoek of gronddoek aan. Hou hierbij rekening dat de wortels wel 1,5 meter diep kunnen in de aarde kunnen zitten. Een flinke klus maar nog altijd beter dan het later moeten bestrijden van heermoes.

Een reactie plaatsen